Geef je gezondheid niet uit handen!|info@scienceinhealth.eu

Hoe ADHD symptomen verbeteren zonder medicatie?

/, Microbioom, Nutrigenetics, Nutrigenomics/Hoe ADHD symptomen verbeteren zonder medicatie?

Hoe ADHD symptomen verbeteren zonder medicatie?

Wat is ADHD?

ADHD is een aandachtsstoornis met vaak hyperactief, rusteloos en soms impulsief tot aggresief gedrag als kenmerken. Verscheidene neurotransmitters zijn betrokken bij ADHD. Maar een tekort of verminderde werking van neurotransmitter dopamine in de prefrotale cortex is misschien wel de meest voorkomende en meest onderzochte parameter. Deze neurotransmitter staat in voor onder andere focus, alertheid en motivatie.
Een tekort kan het gevolg zijn van:

  • Te weinig aanmaak dopamine door een tekort aan de precursor tyrosine of benodigde cofactoren voor de omzetting.
  • Te weinig aanmaak dopamine door genetische variaties in ‘tyrosine hydroxylase’ of ‘aormatische aminozuur decarboxylase’, dit zijn de enzymen die de omzetting verzorgen.
  • Te snelle afbraak door variaties in het ‘mono amine oxidase A’ gen of ‘catechol-O-methyltransferase’ gen. Deze genen coderen beiden enzymes die betrokken zijn bij de afbraak van dopamine.
  • Te snelle afvoer (verhoging dopamine transporter)

De aanpak van ADHD zonder medicijnen verloopt in 3 stappen.
1. Eerste stap is Orthomoleculair. Dit wil zeggen controleren of al benodigde elementen (moleculen) aanwezig zijn voor de correcte aanmaak van dopamine. Normaal gezien is nagenoeg elk voedingspatroon voldoende rijk in tyrosine of phenylalanine – beide aminozuren en voorlopers van dopamine . Ook kan tyrosine worden aangemaakt uit phenylalanine door onze darmflora. Maar afwijkingen van onze darmflora (microbioom) kan ervoor zorgen dat er minder tyrosine wordt opgenomen of aangemaakt.
Cofactoren zijn de nodige hulpstoffen om de omzetting te realiseren. Typisch zijn dit specifieke vitaminen en mineralen. Via een eenvoudige bloedname bij de huisarts kunnen een groot deel van deze cofactoren op hun voldoende aanwezigheid gecontroleerd worden. Bij tekort kan het voedingspatroon gewijzigd worden om te compenseren of er kan geopteerd worden voor supplementatie.
Ook naar andere mogelijke achterliggende oozaken zoals chronische ontstekingen¹ of chronische suikerinname² en insuline schommelingen worden gekeken. De eerste verlaagt de aanmaak, de tweede verlaagd het aantal receptoren en de derde kan het transport van tyrosine naar de hersenen beperken.

2. De tweede stap is Nutrigenomics. Via de juiste voedingsmidelen kunnen we ervoor zorgen dat de benodigde genen voor de productie van dopamine beter tot expressie komen. Beter tot expressie komen, kan je interpreteren als ervoor zorgen dat het enzyme verantwoordelijk voor de aanmaak van dopamine actiever wordt. De genen verbonden aan de afbraak en transport van dopamine kunnen via de juiste voedingskeuzes minder tot expressie komen. Dit wil zeggen dat hun activiteit zal geremd worden.

3. De derde stap is Nutrigenetisch. Een DNA onderzoek zal vele mogelijke variaties (polymorfismen) van genen betrokken bij de productie, afbraak en transport van dopamine bekijken. Inzicht in deze variaties kan helpen om verder met de juiste voedingsmiddelen of supplementen proberen bij te sturen waardat een enzyme te traag of net te snel werkt. Een DNA onderzoek via een speeksel sampel, kan tegenwoordig redelijk snel en tegen zeer aanvaardbare kost.

Wat is het voordeel van deze strategie?
Via deze aanpak kan vaak de onderliggende oorzaak van de ADHD symptomen achterhaald worden. Soms een eenvoudig tekort, darmdysbiose of polymorfismen (variaties in het DNA). Indien deze oorzaken gekend zijn, is het meestal mogelijk om met eenvoudige ingrepen een goed en blijvende verbetering van de symptomen te realiseren. En dit zonder de bijwerken verbonden aan vele medicatie. Nieuwe ontwikkelingen en inzichten in de domeinen van de nutritionele genomica en nutritionele-genetica laten toe om via stap 2 en 3 interessante inzichten en resultaten te bekomen.
Epigenetisch?
Er is nog een bijkomende complementaire aanpak die eerder als Nutritionele epigenetica kan omgeschreven worden. Hier wordt niet voeding, maar andere omgevingsfactoren gebruikt om een krachtig signaal te geven aan ons genoom zodoende meer focus, concentratie en creativiteit te vertonen. Voor meer details over deze aanpak moeten jullie nog even geduld hebben, ze worden het onderwerp van een toekomstig artikel 😉

Verdere vragen of wens je een consult om deze aanpak in de praktijk om te zetten, neem een kijkje hier of aarzel niet om contact op te nemen!

 

Photo credit: PracticalCures.com

¹Johnson, Richard J. et al. “Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder: Is It Time to Reappraise the Role of Sugar Consumption?” Postgraduate medicine 123.5 (2011): 39–49. PMC. Web. 9 May 2018.
²Felger JC, Treadway MT (2017). Inflammation effects on motivation and motor activity: role of dopamine. Neuropsychopharmacology 42: 216–241

By | 2018-05-13T16:30:06+00:00 Mei 9th, 2018|Epigenetica, Microbioom, Nutrigenetics, Nutrigenomics|0 Comments