Geef je gezondheid niet uit handen!|info@scienceinhealth.eu

Vezels zijn het echte superfood!

/, Microbioom/Vezels zijn het echte superfood!

Vezels zijn het echte superfood!

Iedereen kent waarschijnlijk het belang van vezels voor een gezonde darmtransit. Misschien ook zelfs dat deze helpen met creëren van een verzadigingsgevoel en hierdoor honger minder snel laten terugkomen. Het nut en vooral belang van vezels voor onze gezondheid gaat echter veel verder dan deze twee aangehaalde voordelen.

Geen ballaststof

Vezels zijn een type van onverteerbare koolhydraten. Er is niet één type, maar een heel gamma: pectine, lignine, cellulose, gommen, resistent zetmeel, inuline, fructanen, hemicelluloses, saponinen, tanninen,…
Het feit dat deze voor ons niet verteerbaar zijn, wil niet zeggen dat ze zomaar ‘ballaststoffen’ zijn, zoals vezels vaak genoemd worden. In onze darmen leven miljarden organisme die wel vezels kunnen verteren, die deze zelfs nodig hebben (en wij hebben die bacteriën nodig). Vele bacteriën in onze darmen kan je zien als een ongecontroleerde drugfabriek die non-stop een breed gamma aan interessante molecules en bio-actieve chemische stoffen produceert door de verwerking van een specifiek type vezel.
We hebben al deze ‘afvalstoffen’ van onze darmflora nog niet kunnen identificeren. Maar we weten ondertussen al wel dat deze onze gezondheid en functioneren beïnvloeden op verschillende manieren. Meer nog we kunnen zelfs niet functioneren zonder al deze wonderlijke fabriekjes in onze buik.

 

Korte keten vetzuren

Eén familie van levensnoodzakelijke stoffen die geproduceerd worden door onze darmflora zijn de korte keten vetzuren, zoals acetaat, propionaat en butyraat. Epitheelcellen, dat zijn de cellen waaruit onze darmwand gemaakt is, halen het grootste deel van hun energie uit de korte keten vetzuren zoals butyraat. Te weinig vezels in het dieet, leidt tot te weinig korte keten vetzuren, waardoor onze epitheelcellen geen energie hebben om mucus of darmslijmvlies aan te maken. Zonder dit slijmvlies kunnen onze darmen niet functioneren en gaan ze ontsteken. Om het nog erger te maken, te weinig vezels in het dieet wil daarom ook zeggen dat er een heel gamma van darmbacteriën is dat ‘aan het verhongeren is’. Bij gebrek aan vezels -hun favoriete voeding- gaan zijn op zoek naar andere koolhydraten (herinner dat vezels een vorm van onverteerbare koolhydraten zijn). Bedenk dat de verteerbare koolhydraten van ons voedsel doorgaans in het eerste deel van onze dunne darm al zijn opgenomen, terwijl deze vezel etende organisme typisch in het tweede deel van onze dunne darm en vooral onze dikke darm aanwezig zijn. Het enige dat in de buurt nog overblijft, waar ook koolhydraten inzitten, is ons darmslijmvlies.

Dit slijmvlies bevat verschillende glycoproteïnen. Dit kan je zien als een eiwit gebonden aan een koolhydraat molecule.

De verhongerende bacteriën gaan zich dus beginnen voeden met ons darmslijmvlies. Op deze manier draagt een tekort aan vezel inname op een dubbele manier bij tot degradatie van ons darmslijmvlies met vele problematische gevolgen voor onze gezondheid op vele verschillende manieren.

 

Ontsteking en toxische stoffen

Ons darmslijmvlies vormt een natuurlijke barrière tussen de darm bacteriën en ons immuunsysteem. We willen uiteraard niet dat onze immuuncellen onze goede darmbacteriën gaan aanvallen. Door het verminderen (of verdwijnen) van het darmslijmvlies ten gevolge van een te lage vezel inname, zullen de darmbacteriën in contact beginnen komen met de gespecialiseerde immuuncellen van het darmgeassocieerd lymfoïd weefsel -het immuunsysteem van het spijsverteringsstelsel of GALT-. Deze immuuncellen gaan doen waarvoor ze geprogrammeerd zijn, en dat is bacteriën aanvallen en doden. Bij de normale werking van die immuuncellen worden vele vrije radicalen gevormd die bijdragen tot een ontstekingsreactie.
Als bacteriën gedood worden geven deze (lipopolysaccharide) endotoxines af (Meer hierover in het artikel: De toekomst is plantaardig). Deze endotoxines circuleren via het bloed in het lichaam. De reactie van ons lichaam om deze schadelijke stoffen op te ruimen is het aanmaken van meer LDL cholesterol. Het LDL cholesterol kan zich binden aan de endotoxines om deze onschadelijk te maken. Belangrijk dus voor mensen met een reeds verhoogde cholesterolspiegel.

 

Vezels voor het hoofd en lichaam

Zoals in het artikel ‘Pscychobiotica: Bacteriën bepalen mee wat wij denken’, reeds aangehaald is onze darmflora zeer belangrijk voor onze mentale gezondheid en kunnen de bacteriën op verschillende manieren ons gedrag beïnvloeden. Het verzadigingsgevoel dat snel optreed bij het eten van vezels, zou mogelijks onze darmflora kunnen zijn die -via communicatie langs de vagus zenuw- laat weten dat ze voldoende ‘eten’ hebben gekregen.
Het ongelooflijke brede gamma aan bio-actieve moleculen die gevormd worden door een gezonde darmflora omvatten onder andere vele vitamines (K2, B-vitamines,…), verschillende neurotransmitters of voorlopers hiervan (Serotonine, dopamine, GABA, glutamaat,…)  en verschillende ontstekingsremmende stoffen. Maar het grootste deel moet nog in kaart gebracht worden. Het moet wel al duidelijk zijn dat de hierboven benoemde stoffen alleen al heel belangrijk zijn voor onze algemene gezondheid.

 

Hoeveel vezels?

Bij gebrek aan vezels in ons dieet zal onze darmflora maar een beperkt aantal aan goede organisme kunnen huisvesten. De aangewezen manier om een sterk eco-systeem van vele verscheidene organisme in onze darmen te onderhouden, is dan ook een voedingspatroon dat zeer rijk is aan alle soorten vezels. We vinden verschillende type vezels in alle soorten plantaardig voedsel: groenten, fruit, peulvruchten, granen, zaden, noten en paddenstoelen. We zouden moeten mikken op minimaal 80 gram vezels uit verschillende bronnen per dag. De meeste mensen in West-Europa komen slechts aan 10 tot 30 gram per dag.

 

referenties:
Sonnenburg, Justin PhD, and Erica Sonnenburg PhD. The Good Gut. New York: Penguin Books, 2015
Krajmalnik-Brown, Rosa et al. Effects of Gut Microbes on Nutrient Absorption and Energy Regulation. Nutrition in clinical practice: official publication of the American Society for Parenteral and Enteral Nutrition 27.2 (2012): 201–214. PMC. Web. 8 Dec. 2017.
By | 2018-02-27T12:23:28+00:00 Januari 25th, 2018|immuunsysteem, Microbioom|2 Comments