Geef je gezondheid niet uit handen!|info@scienceinhealth.eu

What’s up with Roundup

//What’s up with Roundup

What’s up with Roundup

Roundup de welgekende en veel gebruikte onkruidverdelger mag nog minstens 5 jaar gebruikt worden in de EU. Het middel is omstreden omdat het volgens velen kankerverwekkend en schadelijk voor het milieu en de gezondheid is. De voorstanders zeggen dat het middel goed is voor de gewassen en dat daardoor de voedselproductie op peil kan blijven.
De hele heisa hier rond was voor Science In Health de aanleiding om zelf eens dieper in de studies te duiken om te zien of Glyfosaat (het werkende bestanddeel in Roundup) nu wel degelijk schade kan toebrengen aan onze gezondheid of niet.

Kankerverwekkend?

Hier ga ik kort moeten overgaan. Met alle info die ik heb kunnen terugvinden, kan er geen duidelijke conclusie getrokken worden (voorlopig). De indeling van het IARC als ‘waarschijnlijk kankerverwekkend’ lijkt mij correct. Mogelijks dat er nieuwe studies snel consensus kunnen creëren. Maar aantonen of een substantie met absolute zekerheid kankerverwekkend is, is niet zo eenvoudig. Wordt vervolgd…

Schadelijk voor onze gezondheid?

Dat er nog kleine mate van onduidelijkheid is over het al dan niet veroorzaken van kanker, wil niet zeggen dat verder geen schade kan toebrengen aan onze gezondheid. De info over de werking van glyfosaat, die je eenvoudig kan terugvinden op de website van de pro-glyfosaat lobby (glyphosate.eu), laat er geen twijfel over als je even verder redeneert met hun eigen info. Ik probeer jullie erdoor te fietsen:
De werking van Glyfosaat is het verhinderen van de enzymatische productie van bepaalde aromatische aminozuren (zoals tryptofaan en tyrosine) die essentieel zijn voor de ontwikkeling van de plant. Dit enzymatisch proces (Shikimate pathway) bestaat alleen in planten, bacteriën en schimmels. Niet in mensen, vandaar de claim dat het gebruik veilig is voor mensen.

Daar wringt net het schoentje. Neem tryptofaan. Dit is zo een aromatisch aminozuur, dat essentieel is voor ons functioneren en dat we niet zelf kunnen aanmaken. Tryptofaan wordt in ons lichaam omgezet naar serotonine. Een belangrijke neurotransmitter die invloed heeft op het geheugen, stemming, zelfvertrouwen, slaap, emotie, seksuele activiteit en eetlust. Mensen en dieren moeten tryptofaan binnenkrijgen via de voeding of het moet worden aangemaakt door bacteriën in onze darmen. De miljoenen tonnen glyfosaat, die jaarlijks gesproeid worden op onze gewassen en zo in het grondwater en drinkwater en uiteindelijk in onze lichaam terecht komen, zullen -door de verhindering van die Shikimate pathway- ervoor zorgen dat onze inname van tryptofaan (of productie door bacteriën in onze darmen), zal afnemen of zelfs tekort schieten. Te weinig tryptofaan betekent te weinig serotonine. De volgende aandoeningen zijn symptomen van een laag serotonine concentraties: depressie, slaap problemen, angst stoornissen, overgewicht, chronische pijn, migraine,… Dit zijn allen aandoeningen die epidemische proporties beginnen aan te nemen in onze samenleving.

Gelijkaardig verhaal voor de andere aromatische aminozuren die via de Shikimate pathway worden aangemaakt. Neem tyrosine, dit is uitgangsstof voor de aanmaak van een aantal belangrijke hormonen en neurotransmitters, met name de schildklierhormonen en de neurotransmitters dopamine, adrenaline en noradrenaline.  Tyrosine is geen zuiver essentieel aminozuur, wat betekent dat we dit in beperkte mate zelf kunnen aanmaken. Toch zijn we deels aangewezen op inname van tyrosine via onze voeding of wederom productie van tyrosine door organisme in onze darmen. Ook hier gaan we tekort opbouwen, door de blokkering van de productie van tyrosine via de Shikimate pathway door glyfosaat. Te weinig tyrosine zal leiden tot te lage dopamine concentraties, die op hun beurt dan weer kunnen leiden tot aandoeningen als Parkinson, ADHD en autisme. Wederom aandoeningen die epidemische proporties aan het aannemen zijn.

Kan het nog erger?

Jammer genoeg wel… 🙁

Via diezelfde Shikimate pathway worden ook alkaloïden gevormd. Alkaloïden zijn werkzame stoffen die in het plantenrijk voorkomen en de planten hun medicinale krachten geven. Alkaloiden hebben een brede range van pharmacologische activiteiten. Enkele voorbeelden:

  • anti-malaria (bijv. quinine)
  • anti-asthma (bijv. ephedrine)
  • anti-kanker (bijv. homoharringtonine, vincristine)
  • vaatverwijdend (bijv. vincamine)
  • anti-aritmisch (bijv. quinidine)
  • pijnstillend (bijv. morphine)
  • anti-bacterieel (bijv. chelerythrine)
  • anti-hyperglycemie (bijv. piperine)

Veel van onze moderne medicijnen zijn afgeleiden of kopie’s van deze alkaloïden. Door blokkering van de Shikimate pathway door glyfosaat kunnen vele alkaloïden niet gevormd worden en daarmee de medicinale krachten van onze voeding weg.

Conclusie

Al de hierboven vermelde aandoeningen volledig toeschrijven aan het gebruik van Roundup is waarschijnlijk een stap te ver. Maar de werking van glyfosaat, met name het verhinderen van de productie van bepaalde aromatische aminozuren via de Shikimate pathway, kan absoluut niet worden geclaimd als zijnde veilig voor de mens en dier, door het ontbreken van deze Shikimate pathway. Want we zijn net afhankelijk van planten en bacteriën om ons deze noodzakelijke aminozuren te verschaffen en voor de helende werking van de alkaloïden die ook via deze weg gevormd worden.

Toch even twee maal nadenken voor je het tuinpad of oprit weer onkruidvrij wil maken met Roundup.

TIP: Trek het onkruid uit met de hand. Op het moment dat de wortels lossen, wordt een deel van het microbioom onder deze plant gekatapulteerd richting jou, en adem je zo een deel van dit lokale eco-systeem in. Zoals beschreven in het artikel “Eet wat meer modder”, is dit goed voor de diversiteit van je eigen microbioom.

By | 2018-02-11T12:45:53+00:00 Januari 5th, 2018|Microbioom|1 Comment